Μάθημα 323

Ευχαρίστως κάνω τη «θυσία» του φόβου.

1. Αυτή είναι η μόνη «θυσία» που Εσύ ζητάς από τον αγαπημένο σου Υιό∙ του ζητάς να αφήσει όλο τον πόνο, όλη την αίσθηση απώλειας και λύπης, όλη την αγωνία και την αμφιβολία, και ελεύθερα να αφήσει την Αγάπη Σου να έρθει σαν ποτάμι στην επίγνωσή του, θεραπεύοντάς τον από τον πόνο και δίνοντάς του τη Δική Σου αιώνια χαρά. Τέτοια είναι η «θυσία» που μου ζητάς και με χαρά την κάνω∙ το μόνο «κόστος» της αποκατάστασης της ανάμνησής Σου σε μένα, για τη σωτηρία του κόσμου.

2. Καθώς πληρώνουμε το χρέος που οφείλουμε στην αλήθεια, -ένα χρέος που συνίσταται απλώς στο να αφήσουμε τις αυταπάτες και τις εικόνες που εσφαλμένα λατρεύαμε- η αλήθεια επιστρέφει σε εμάς σε ολότητα και χαρά. Δεν εξαπατούμαστε πλέον. Η αγάπη έχει τώρα επιστρέψει στην επίγνωσή μας. Και είμαστε ξανά εν ειρήνη, επειδή ο φόβος έχει φύγει και μόνο η αγάπη έχει απομείνει.