Μάθημα 322

Μπορώ να εγκαταλείψω αυτό που δεν ήταν ποτέ πραγματικό.

1. Θυσιάζω ψευδαισθήσεις∙ τίποτα περισσότερο. Καθώς οι ψευδαισθήσεις φεύγουν, βρίσκω τα δώρα, που οι ψευδαισθήσεις προσπάθησαν να κρύψουν, να με περιμένουν με λαμπρή υποδοχή, έτοιμα να μου δώσουν τα αρχαία μηνύματα του Θεού. Η ανάμνησή Του υπάρχει σε κάθε δώρο που παίρνω από Αυτόν. Κάθε όνειρο χρησιμεύει μόνο για να κρύψει τον Εαυτό που είναι ο μόνος Υιός του Θεού, καθ’ ομοίωση Του, ο Άγιος Ένας που συνεχίζει να είναι μέσα Του για πάντα, όπως Αυτός είναι μέσα μου.

2. Πατέρα, για σένα όλες οι θυσίες παραμένουν παντοτινά αδιανόητες. Και έτσι δεν μπορώ να θυσιάσω παρά μόνο στα όνειρά μου. Όπως Εσύ με δημιούργησες, δεν μπορώ να αφήσω τίποτα από όσα εσύ μου έδωσες. Ό,τι  δεν μου έδωσες, δεν έχει πραγματικότητα. Τι απώλεια μπορώ να περιμένω εκτός από την απώλεια του φόβου και την επιστροφή της αγάπης στον νου μου;