12. Τι είναι το εγώ;
1. Το εγώ είναι ειδωλολατρία∙ είναι το σημάδι του περιορισμένου και διαχωρισμένου εαυτού, γεννημένου σε ένα σώμα, καταδικασμένου να υποφέρει και να τελειώσει τη ζωή του με θάνατο. Το εγώ είναι το «θέλημα» που βλέπει το Θέλημα του Θεού ως εχθρό, και παίρνει μία μορφή με την οποία το αρνείται. Το εγώ είναι η «απόδειξη» ότι η ισχύς είναι αδύναμη και η αγάπη είναι τρομακτική, η ζωή είναι στην πραγματικότητα θάνατος και μόνο ό,τι αντικρούει τον Θεό είναι αλήθεια.
2. Το εγώ είναι παρανοϊκό. Με φόβο στέκεται πέρα από το Πανταχού, ξέχωρα από το Όλον, χωριστά από το Άπειρο. Μέσα στην παράνοιά του νομίζει ότι έχει νικήσει τον Ίδιο τον Θεό. Και μέσα στην τρομερή αυτονομία του «βλέπει» ότι το Θέλημα του Θεού έχει καταστραφεί. Ονειρεύεται τιμωρία και τρέμει με τις μορφές στα όνειρά του∙ τους εχθρούς του, που επιδιώκουν να το δολοφονήσουν προτού προλάβει να εξασφαλίσει την ασφάλειά του κάνοντας επίθεση.
3. Ο Υιός του Θεού είναι χωρίς εγώ. Τι μπορεί να γνωρίζει από την τρέλα και τον θάνατο του Θεού, όταν κατοικεί μέσα Του; Τι μπορεί να γνωρίζει από θλίψη και βάσανα, όταν ζει σε αιώνια χαρά; Τι μπορεί να γνωρίζει από φόβο και τιμωρία, από αμαρτία και ενοχή, από μίσος και επίθεση, όταν το μόνο που τον περιβάλλει είναι αιώνια ειρήνη, για πάντα χωρίς σύγκρουση και αδιατάρακτη, σε βαθύτατη σιωπή και γαλήνη;
4. Το να γνωρίσεις την πραγματικότητα δεν σημαίνει να βλέπεις το εγώ και τις σκέψεις του, τα έργα του, τις πράξεις του, τους νόμους του και τις πεποιθήσεις του, τα όνειρά του, τις ελπίδες του, τα σχέδιά του για τη σωτηρία του, και το κόστος που συνεπάγεται η πίστη σε αυτό. Όταν υποφέρεις, το τίμημα για την πίστη σε αυτό είναι τόσο τεράστιο, που η σταύρωση του Υιού του Θεού προσφέρεται καθημερινά στο σκοτεινό ναό του και αίμα πρέπει να κυλάει μπροστά στον βωμό όπου οι άρρωστοι ακόλουθοί του ετοιμάζονται να πεθάνουν.
5. Κι όμως, ένας κρίνος συγχώρεσης αλλάζει το σκοτάδι σε φως, τον βωμό των ψευδαισθήσεων σε ναό της Ίδιας της Ζωής. Και η ειρήνη θα αποκατασταθεί για πάντα στους άγιους νόες που ο Θεός δημιούργησε ως Υιό Του, τόπο κατοικίας Του, χαρά Του, αγάπη Του, τελείως δικούς Του, πλήρως ένα μαζί Του.