Μάθημα 265
Η ευγένεια της δημιουργίας είναι το μόνο που βλέπω.
1. Έχω πράγματι παρανοήσει τον κόσμο, γιατί έβαλα πάνω του τις αμαρτίες μου και τις είδα να με κοιτάζουν πίσω. Πόσο άγριες φαίνονταν! Και πόσο εξαπατήθηκα που νόμιζα ότι αυτό που φοβόμουν ήταν στον κόσμο και όχι μόνο μέσα στον νου μου. Σήμερα βλέπω τον κόσμο μέσα στην ουράνια ευγένεια με την οποία λάμπει η δημιουργία. Δεν υπάρχει φόβος σε αυτήν. Ας μη σκιάσει καμία εμφάνιση των αμαρτιών μου, το φως του Ουρανού που λάμπει στον κόσμο. Ό,τι αντανακλάται εκεί, βρίσκεται στον Νου του Θεού. Οι εικόνες που βλέπω καθρεφτίζουν τις σκέψεις μου. Όμως ο νους μου είναι ένα με τον νου του Θεού. Και έτσι μπορώ να αντιληφθώ την ευγένεια της δημιουργίας.
2. Μέσα στην ησυχία θα ήθελα να κοιτάξω σήμερα τον κόσμο που αντανακλά μόνο τις Σκέψεις Σου και τις δικές μου επίσης. Ας θυμηθώ ότι αυτές είναι ίδιες, και θα δω την ευγένεια της δημιουργίας.