8. Τι είναι ο πραγματικός κόσμος;

1. Ο πραγματικός κόσμος είναι ένα σύμβολο, όπως όλα τα άλλα που προσφέρει η αντίληψη. Όμως αντιπροσωπεύει αυτό που είναι αντίθετο με αυτό που έφτιαξες. Βλέπεις τον κόσμο σου μέσα από μάτια φόβου, και φέρνει τους μάρτυρες του τρόμου στον νου σου. Ο πραγματικός κόσμος δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός παρά μόνο μέσα από μάτια που ευλογούνται από τη συγχώρεση, και έτσι βλέπουν έναν κόσμο όπου ο τρόμος είναι αδύνατος και οι μάρτυρες του φόβου δεν μπορούν να βρεθούν.

2. Ο πραγματικός κόσμος έχει ένα αντίστοιχο για κάθε σκέψη δυστυχίας που καθρεφτίζεται στον κόσμο σου∙ μια σίγουρη διόρθωση για τις εικόνες φόβου και τους ήχους μάχης που περιέχει ο κόσμος σου. Ο πραγματικός κόσμος δείχνει ένα κόσμο ιδωμένο διαφορετικά, μέσα από ήρεμα μάτια και έναν νου εν ειρήνη. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει εδώ, εκτός από ανάπαυση. Δεν ακούγονται κραυγές πόνου και θλίψης, γιατί τίποτα δεν μένει έξω από τη συγχώρεση. Οι εικόνες είναι ευγενείς. Μόνο ευτυχισμένες εικόνες και ήχοι μπορούν να φτάσουν στον νου που έχει συγχωρήσει τον εαυτό του.

3. Τι ανάγκη έχει ένας τέτοιος νους για σκέψεις θανάτου, επίθεσης και φόνου; Τι μπορεί να αντιληφθεί να τον περιβάλλει εκτός από ασφάλεια, αγάπη και χαρά; Τι υπάρχει εκεί που θα επέλεγε να το καταδικάσει και τι υπάρχει εκεί για να επικρίνει; Ο κόσμος που βλέπει αναδύεται από έναν νου που είναι εν ειρήνη μέσα του. Κανένας κίνδυνος δεν καιροφυλακτεί σε τίποτα που βλέπει, επειδή είναι ευγενικός και βλέπει μόνο καλοσύνη.

4. Ο πραγματικός κόσμος είναι το σύμβολο ότι το όνειρο της αμαρτίας και της ενοχής έχει τελειώσει, και ο Υιός του Θεού δεν κοιμάται πια. Τα μάτια του που ανοίγουν, αντιλαμβάνονται το βέβαιο καθρέφτισμα της Αγάπης του Πατέρα Του, τη βέβαιη υπόσχεση ότι έχει σωθεί. Ο πραγματικός κόσμος σηματοδοτεί το τέλος του χρόνου, γιατί η αντίληψή του καθιστά τον χρόνο άνευ σκοπού.

5. Το Άγιο Πνεύμα δεν έχει ανάγκη τον χρόνο όταν αυτός έχει υπηρετήσει τον σκοπό Του. Τώρα περιμένει μόνο μία στιγμή ακόμα για να κάνει ο Θεός το τελευταίο Του βήμα και ο χρόνος έχει εξαφανιστεί, παίρνοντας μαζί του καθώς θα φεύγει την αντίληψη, και αφήνοντας μόνο την αλήθεια να είναι ο εαυτός της. Αυτή η στιγμή είναι ο στόχος μας, γιατί περιέχει την ανάμνηση του Θεού. Και καθώς κοιτάμε έναν κόσμο που έχει συγχωρεθεί, Αυτός μας καλεί και έρχεται να μας πάρει σπίτι, θυμίζοντάς μας την Ταυτότητά μας, την οποία η συγχώρεσή μας έχει αποκαταστήσει σε μας.