1. Η σωτηρία είναι μια υπόσχεση δοσμένη από τον Θεό, ότι θα βρεις τελικά τον δρόμο σου προς Αυτόν. Δεν γίνεται παρά να τηρηθεί. Εγγυάται ότι ο χρόνος θα έχει ένα τέλος και όλες οι σκέψεις που έχουν γεννηθεί στον χρόνο θα τελειώσουν επίσης. Ο Λόγος του Θεού δίνεται σε κάθε νου που νομίζει ότι έχει ξέχωρες σκέψεις, και θα αντικαταστήσει αυτές τις σκέψεις σύγκρουσης με τη Σκέψη της ειρήνης.

2. Η Σκέψη της ειρήνης δόθηκε στον Υιό του Θεού τη στιγμή που ο νους του σκέφτηκε τον πόλεμο. Δεν υπήρχε ανάγκη για μία τέτοια σκέψη μέχρι τότε, επειδή η ειρήνη ήταν δοσμένη χωρίς αντίθετο, και απλώς υπήρχε. Όμως, όταν ο νους είναι διχασμένος, υπάρχει ανάγκη θεραπείας.Έτσι, η σκέψη που έχει τη δύναμη να θεραπεύει το σχίσμα έγινε μέρος κάθε θραύσματος του νου που ήταν ακόμη ένας, αλλά δεν κατάφερε να αναγνωρίσει την ενιαιότητά του. Τώρα δεν γνώριζε τον εαυτό του και νόμιζε ότι η δική του Ταυτότητα είχε χαθεί.

3. Η σωτηρία είναι αναίρεση με την έννοια ότι δεν κάνει τίποτα, αφού δεν στηρίζει τον κόσμο των ονείρων και της κακίας. Έτσι, αφήνει τις ψευδαισθήσεις να φύγουν. Μη υποστηρίζοντάς τις, απλώς τις αφήνει σιωπηλά να γίνουν σκόνη. Και τώρα αποκαλύπτεται αυτό που έκρυβαν: έναν βωμό στο άγιο Όνομα του Θεού, πάνω στον οποίο είναι γραμμένος ο Λόγος Του, με τα δώρα της συγχώρεσής σου τοποθετημένα μπροστά του και τη μνήμη του Θεού όχι πολύ μακριά.

4. Ας ερχόμαστε καθημερινά σε αυτό το άγιο μέρος και ας περνάμε λίγο χρόνο μαζί. Εδώ μοιραζόμαστε το τελευταίο μας όνειρο. Είναι ένα όνειρο, στο οποίο δεν υπάρχει θλίψη, γιατί κρύβει μία υπόνοια όλης της δόξας που μας δόθηκε από τον Θεό. Το γρασίδι σπρώχνει μέσα στο χώμα, τώρα τα δένδρα είναι γεμάτα μπουμπούκια και τα πουλιά έχουν έρθει να ζήσουν στα κλαδιά τους. Η γη ξαναγεννιέται με μία νέα προοπτική. Η νύχτα έχει φύγει και εμείς έχουμε συγκεντρωθεί στο φως.

5. Από εδώ δίνουμε σωτηρία στον κόσμο, γιατί εδώ λάβαμε τη σωτηρία. Το τραγούδι της αγαλλίασής μας είναι το κάλεσμα σε όλο τον κόσμο που διακηρύσσει ότι η ελευθερία επέστρεψε, ότι ο χρόνος σχεδόν τελείωσε και ο Υιός του Θεού έχει μόνο μία στιγμή ακόμα να περιμένει μέχρι να θυμηθεί τον Πατέρα του, τα όνειρα να φύγουν, η αιωνιότητα να έχει διώξει με το φως της τον κόσμο, και μόνο ο Παράδεισος τώρα να υπάρχει.