Ανακεφαλαίωση VI
Εισαγωγή
1. Για αυτή την ανακεφαλαίωση, παίρνουμε μόνο μία ιδέα κάθε μέρα και την εφαρμόζουμε όσο πιο συχνά γίνεται. Εκτός από τον χρόνο που αφιερώνεις πρωί και βράδυ, που δεν πρέπει να είναι λιγότερος από δεκαπέντε λεπτά, και τις ωριαίες υπενθυμίσεις που κάνεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, χρησιμοποίησε την ιδέα όσο συχνά μπορείς στο ενδιάμεσο. Κάθε μία από αυτές τις ιδέες, από μόνη της θα ήταν επαρκής για σωτηρία, αν μαθαίνονταν αληθινά. Κάθε μία θα ήταν αρκετή για να απελευθερώσει εσένα και τον κόσμο από κάθε είδους δεσμά και να προσκαλέσει την μνήμη του Θεού να έρθει ξανά.
2. Έχοντας αυτό κατά νου, ξεκινάμε την εξάσκησή μας, κατά την οποία επανεξετάζουμε προσεκτικά τις σκέψεις που μας έχει χαρίσει το Άγιο Πνεύμα στα τελευταία είκοσι μαθήματά μας. Κάθε ένα περιέχει όλη τη διδακτέα ύλη, αν γίνει κατανοητό, αποδεκτό, αποδεκτό, εξασκηθεί και εφαρμοστεί σε όλα όσα φαίνονται να συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ένα είναι αρκετό. Αλλά από αυτό το ένα δεν πρέπει να γίνουν εξαιρέσεις. Και έτσι πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε όλα και να τα αφήσουμε να ενωθούν ως ένα, καθώς το καθένα συμβάλλει στο σύνολο που μαθαίνουμε.
3. Αυτές οι περίοδοι εξάσκησης, όπως η τελευταία μας ανακεφαλαίωση, επικεντρώνονται σε ένα κεντρικό θέμα με το οποίο ξεκινάμε και τελειώνουμε κάθε μάθημα. Είναι το εξής:
Δεν είμαι ένα σώμα. Είμαι ελεύθερος.
Γιατί είμαι ακόμα όπως ο Θεός με δημιούργησε.
Η ημέρα ξεκινά και τελειώνει με αυτό. Και το επαναλαμβάνουμε κάθε φορά που περνά μία ώρα ή όταν θυμόμαστε ενδιάμεσα των ωρών ότι έχουμε μία λειτουργία που υπερβαίνει τον κόσμο που βλέπουμε. Εκτός από αυτό και την επανάληψη της ειδικής σκέψης που εφαρμόζουμε για την ημέρα, καμία άλλη μορφή εξάσκησης δεν ενθαρρύνεται, εκτός από μία βαθιά απεμπόληση όλων όσα στοιβάζονται στον νου και τον κάνουν κουφό στη λογική, στην ορθότητα του νου και στην απλή αλήθεια.
4. Θα προσπαθήσουμε να πάμε πέρα από όλα τα λόγια και τις ειδικές μορφές εξάσκησης σε αυτή την ανακεφαλαίωση. Γιατί αυτή τη φορά προσπαθούμε να επιτύχουμε έναν ταχύ ρυθμό σε ένα συντομότερο μονοπάτι προς τη γαλήνη και την ειρήνη του Θεού. Απλώς κλείνουμε τα μάτια μας και μετά ξεχνάμε όλα όσα νομίζαμε ότι ξέραμε και καταλαβαίναμε. Γιατί έτσι ελευθερωνόμαστε από όλα όσα δεν ξέραμε και δεν καταφέραμε να καταλάβουμε.
5. Υπάρχει μόνο μία εξαίρεση σε αυτή την έλλειψη δομής. Μην αφήσεις σε καμία ανόητη ιδέα να περάσει ανεξέταστη. Εάν αντιληφθείς κάποια, αρνήσου την επιρροή της και σπεύσε να διαβεβαιώσεις τον νου σου ότι αυτή δεν είναι μία σκέψη που θα ήθελε να κρατήσει. Μετά άφησε απαλά τη σκέψη που αρνήθηκες να εγκαταλειφθεί, σε μία σίγουρη και γρήγορη ανταλλαγή με την ιδέα που εφαρμόζουμε σήμερα.
6. Όταν μπαίνεις σε πειρασμό, σπεύσε να διακηρύξεις την ελευθερία σου από τον πειρασμό, καθώς λες:
Αυτή τη σκέψη δεν τη θέλω. Επιλέγω στη θέση της ____________
Στη συνέχεια, επανάλαβε την ιδέα της ημέρας, και άφησέ την να πάρει τη θέση αυτού που σκέφτηκες. Εκτός από τέτοιες ειδικές εφαρμογές της ιδέας κάθε μέρας, θα προσθέσουμε μόνο λίγες τυπικές εκφράσεις ή συγκεκριμένες σκέψεις για να διευκολύνουμε την εξάσκηση. Αντίθετα, δίνουμε αυτές τις ώρες ησυχίας στον Δάσκαλο που διδάσκει σιωπηλά, που μιλά για ειρήνη και δίνει στις σκέψεις μας όλο το νόημα που μπορεί να έχουν.
7. Σε Αυτόν προσφέρω αυτή την ανακεφαλαίωση για σένα. Σε εμπιστεύομαι στη φροντίδα Του και Τον αφήνω να σε διδάξει τι να κάνεις, να λες και να σκέφτεσαι, κάθε φορά που στρέφεσαι προς Αυτόν. Δεν θα αποτύχει να είναι διαθέσιμος σε σένα, κάθε φορά που Τον καλείς να σε βοηθήσει. Ας Του προσφέρουμε όλη την ανακεφαλαίωση που τώρα ξεκινάμε, και ας μην ξεχνάμε σε Ποιον έχει δοθεί, καθώς εξασκούμαστε μέρα με τη μέρα, προχωρώντας προς τον στόχο που έθεσε για μας∙ επιτρέποντάς Του να μας διδάξει πώς να προχωράμε, και έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη σε Αυτόν για τον τρόπο με τον οποίο κάθε περίοδος πρακτικής μπορεί να αξιοποιηθεί καλύτερα ώστε να γίνει ένα δώρο αγάπης και ελευθερίας για τον κόσμο.