Εισαγωγή

Σε αντίθεση με τα περισσότερα συστήματα σκέψης, το Ένα Μάθημα στα Θαύματα (ΕΜΣΘ) δεν αναπτύσσει την θεωρητική του δομή χτίζοντας πάνω σε αυξανόμενα σύνθετες ιδέες με έναν αληθινά γραμμικό τρόπο. Η ανάπτυξη του Μαθήματος είναι πιο κυκλική, και τα θέματά του αντιμετωπίζονται συμφωνικά: εισάγονται, αφήνονται στην άκρη, επανεισάγονται, και αναπτύσσονται. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ένα αλληλοσυνδεόμενο μάτριξ, όπου κάθε μέρος είναι αναπόσπαστο και ουσιώδες στο σύνολο, ενώ εμμέσως περιέχει αυτό το σύνολο μέσα του.

Αυτή η δομή παράγει μία διαδικασία μάθησης αντί απλώς να παραθέτει ένα θεωρητικό σύστημα. Η διαδικασία μοιάζει με άνοδο σε σπειροειδή σκάλα. Ο αναγνώστης οδηγείται σε ένα κυκλικό μοτίβο, όπου κάθε περιστροφή οδηγεί υψηλότερα μέχρι να φτάσει στην κορυφή της σπείρας, η οποία ανοίγει στον Θεό. Έτσι, το ίδιο υλικό επαναλαμβάνεται με συνέπεια, και στο Μάθημα ως σύστημα σκέψης, καθώς και σε ευκαιρίες μάθησης στις προσωπικές μας ζωές. Κάθε περιστροφή, θα λέγαμε, μας φέρνει πιο κοντά στον πνευματικό μας στόχο. Οι δύο τελευταίες παράγραφοι του πρώτου κεφαλαίου του Κειμένου τονίζουν ιδιαίτερα αυτή την σωρευτική επίδραση της διαδικασίας μάθησης του Μαθήματος.